Αναρωτήθηκες ποτέ αν αυτό που ζεις είναι αυτό που θες;
Αν αυτό που ζητάς να ζήσεις το αντέχεις;
Αν το ανεκπλήρωτο που κυνηγάς μπορεί να γίνει εφικτό;
Αν το καταφέρεις, πως μπορεί στο τέλος να σε απογοητεύσει;
Γιατί οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουν γινονται όλο και περισσότερο εγωιστές;
Γιατί όταν σε θεωρούν δεδομένο παύουν σε βλέπουν;
Γιατί το "σ' αγαπώ" γίνεται τόσο δύσκολο να το πεις;
Γιατί το ζητάς και δε το ακούς;
Γιατί σταματάς να το λες όταν δε το ακούς;
Γιατί θάβεις αλήθειες και ξεθάβεις ψέμματα;
Γιατί πνίγεσαι στην καθημερινότητα;
Γιατί δε κοιμάσαι τα βράδια;
Γιατί ζητάς να ξεφύγεις όταν ξέρεις, πολύ καλά, πως πουθενά δε μπορείς να πας;
Γιατί δηλώνεις επαναστάτης (του κώλου) ενώ στη πραγματικότητα είσαι ένα φοβισμένο μυρμήγκι;
Γιατί έπαψες να τους κοιτάς στα μάτια;
Γιατί νιώθεις αδιάφορος;
Γιατί προσποιείσαι πως ενδιαφέρεσαι;
Γιατί νιωθεις ενοχές γι'αυτά;
Γιατί θες να ουρλιάξεις και τα χέρια σου κλεινουν το στόμα;
Γιατί δεν έχεις οξυγόνο ν' αναπνεύσεις;
Γιατί όταν είσαι σκατά οι άλλοι θυμώνουν;
Γιατί θυμώνεις μ' αυτό;
Γιατί τους διώχνεις;
Γιατί στεναχωριέσαι που φεύγουν;
Γιατί είναι πιο εύκολο να φταις εσύ για όλα;
Γιατί πνίγεσαι στον εγωισμό σου;
Γιατί τους πνίγεις με τον εγωισμό σου;
Γιατί σε πνίγει ο εγωισμός του άλλου;
Γιατί θες ν' ανοίξεις την πόρτα να φύγεις;
Γιατί δε θες να πας πουθενά;
Γιατί βαριέσαι αφόρητα;
Γιατί φοβάσαι που μεγαλώνεις;
Γιατί σ' αρεσει να κλαις;
Γιατί τα δάκρυα έχουν τόσο υπέροχη γεύση;
Γιατί ζεις με έναν κόμπο στο λαιμό και ψαχουλεύεις συνέχεια μήπως φύτρωσε κάτι εκεί;
Γιατί σιχαίνεσαι και λατρεύεις, συνάμα, τις μέρες που πιάνεις πάτο;
Πες μου...γιατί;